Wada ta powstaje najczęściej w wyniku reumatycznego zapalenia wsierdzia, na skutek zlepiania się płatków zastawek, odkładania na nich włóknika i tworzenia się skrzeplin. Wada powstaje stopniowo w ciągu kilku lat, z wolna nasilając się. Z tego powodu objawy chorobowe ujawniają się niekiedy dopiero po kilku latach od zapalenia wsierdzia. Należy do najczęstszych nabytych wad serca. Znacznie częściej występuje u młodych kobiet niż u mężczyzn. Pierwsze objawy chorobowe ujawniają się niekiedy w związku z ciążą i porodem. o W warunkach prawidłowych ujście żylne ma powierzchnię ok. 6 cm2. Zwężenie ujścia żylnego może być bardzo znaczne, tak że jego powierzchnia zmniejsza się poniżej l cm2. Stwarza to przeszkodę w odpływie krwi z lewego przedsionka do komory. Następuje zaleganie krwi w lewym przedsionku, który przerasta, a następnie rozszerza się. Podnosi się ciśnienie w tętnicach płucnych, następnie przerasta prawa komora serca. Mamy więc następujące konsekwencje zwężenia lewego ujścia żylnego: przerost przedsionka lewego, zastój krwi w krążeniu płucnym i przerost komory prawej. Duże obarczanie pracą lewego przedsionka prowadzi w następstwie do jego rozstrzeni, co powoduje pojawienie się skłonności do zaburzeń rytmu, takich jak trzepotanie i migotanie przedsionków. Wzrasta ciśnienie w małym krążeniu i pojawia się napadowa duszność nocna pod postacią obrzęków płuc. W tym okresie czysto pojawia się krwioplucie na skutek dużego przekrwienia płuc.