Tlenoterapię, czyli leczenie tlenem, stosuje się w różnych chorobach, ale szczególnego znaczenia nabiera w przewlekłej niedomodze oddechowej. Podawanie tlenu do oddychania ma na celu zwiększenie ciśnienia cząstkowego tlenu w powietrzu pęcherzykowym i ciśnienia tlenu we krwi. Tlen należy podawać zawsze przez płuczkę nawilżającą. Oddychanie tlenem bez zastosowania płuczki wodnej prowadzi do wysuszenia błony śluzowej i wzbudza u chorego niechęć do oddychania tlenem. Istnieje wiele sposobów podawania tlenu. Najlepsze są maseczki o standardowej koncentracji tlenu. Stosuje się także miękkie maseczki plastykowe, okulary podtrzymujące rurkę z tlenem, wreszcie można podawać tlen cienkim cewnikiem do jamy nosowo-gardłowej. Nie powinno się natomiast podawać tlenu cewnikiem do ust, bo chory odruchowo połyka tlen i ma potem wzdęcia. W rzadkich przypadkach tlen może być stosowany w obwodzie zamkniętym, za pomocą specjalnego respiratora, najczęściej przy stosowaniu kontrolowanego oddechu. Tlenoterapia wymaga ścisłego stosowania się do przepisów bhp, z którymi każda pielęgniarka powinna się zapoznać.